10/01/24
ijsappels
Het is echt winter. Koud en het zonnetje straalt dat het een lieve lust is. Om toch wat van die zon te profiteren besloot ik vanmiddag een werkje uit te voeren dat al lang op mijn lijst staat. Een paar fruitbomen afzagen die teveel plaats beginnen in nemen en nog nooit vrucht gedragen hebben.
In een kleine tuin moet je streng zijn. Onze tuin gaat nu het elfde seizoen in en hier en daar moeten we bijsturen. Deze bomen gingen vlot naar 6 m hoogte en vooral de abrikoos vertakte heel breed. Dit zorgt voor teveel schaduw op de fruithaag. Eigenlijk ging ik de bomen vorig jaar al zagen. Toen wou ik wachten tot na de bloei. Zo konden wij en de bijen toch nog genieten van een prachtige bloemenzee. Het hoeft weinig extra uitleg, na de bloei kwam het afzagen er niet meer van. Daarom heb ik het nu toch maar meteen in de winter gedaan.
Tijdens het zagen merkte ik in de fruithaag een paar appeltjes op die we over het oog gezien hadden bij het plukken. Uiteraard moest ik die proeven!

De bomen werden geënt in 2018, "Tipala" (een pruim) en een ent die ik kreeg als "Flavorcot" (abrikoos) maar dat waarschijnlijk niet was. Jammer genoeg geen vruchten kunnen plukken.

"Goldrush" is één van mijn favoriete appelen. Zelfs bevroren verassend lekker. Goede bewaarappel (maar dan wel vorstvrij bewaard) die je tot maart kan eten zonder dat die melig wordt.

"Api Etoilée" eet ik toch liever als ze niet bevroren zijn.












Dit is uiteraard geen boon maar wel de peul "Bijou". Een favoriet! Het hoeft geen uitleg waarom zeker?



























